BAĞIŞLA BENİ

Kasvetli bir gece, muazzam şekilde aydınlığı göremiyorum zamanın. karanlık çoktan çökmüş Ay ise çok uzak. Yarım kalan şarabımı içerken sorguluyorum. Aşktan yana şansımı hayatımdan yana özgürlüğümü. Hiç oluyor mu size her şeyi başara bilecekken hiç bir şey yapamama acizliği belki de yalnızlığı bana çok oluyor, sanırım insan olmamın diyeti bu. Çok özgürüm bu gece, hiç bir şey yapamayacak kadar da yalnız.
Şiirlerimi yazıp sigaramı tüttürürken başta es geçtiğim aşk geliyor karşıma. Sigarayla gelmesi tesadüf değil, kalabalık küllükler aşk hayatımın özeti galiba. Odaklanıp yazamıyorum şiirlerimi ya da bir fotoğraf yok baş ucumda. Hepsini bir birine karıştırıyorum bazen, sokakta yürürken hangisi kıyafetime uyum sağlardı diye düşünüyorum. Biliyorum acımasız bir insanım belki biraz duygusuz ama ben hepsini sevdim sadakatimden bir gün bile vazgeçmedim ya da sevgimi unutmadım ben hep sevdim ve hepsinin tek ortak noktası beni terk etmeleri olsa bile sevdim. Galiba salağım tanrım, beni cennetine almalısın yakmakla uğraşma anlamam ben cezalardan anlamam ben acıdan zamanını boşa harcama o yüzden kitap oku sen insanları anlamaya çalış biraz. İnsanların buna ihtiyacı var.
Tanrı demişken nerede ki tanrım? Ya da bir tanrım var mı? Ne zaman hatırlıyor beni ya da ne zaman öldürmek istiyor? Acaba onu hiç üzdüm mü? Hiç ibadet etmedim belki alınmıştır ama beni yaratan o, benim için şarap içmeyi ibadet sayabilirdi. cennetinin onur konuğu olur kendi şarap ırmağım da ona güzel bir masa kurabilirdim. şarabımızı içerken saçmalardık hatta iki kadehten sonra  insanlığımla alay eder uzuvlarımla eğlenirdi. Güzel olurdu tanrıyla kadeh tokuşturmak ama asıl olay konuşması olmaz mıydı? Tanrı konuşur mu ki? Yada içebilir mi şarabımı ? Kasvetli bir gecede rakısını doldurup Müzeyyen Senar dinler mi mesela? zor olmalı tanrı olmak her şeyi hissedip hiç bir şey yapamamak bir de her şeyin sorumluluğu üzer duyguları. Bir Zeki Müren konserine gittiğini bile düşünmüyorum o yüzden beni anlamasını bekleyemem ondan.Hani her şeye gücün vardı? Zeki müreni neden dinlemedin be adam diye soracak bir kişi bile yok etrafında. aslında bakarsan benim gibiymiş tanrım çok özgürmüş, hiç bir şey yapamayacak kadar da yalnız.
Kadehim sana azizim sen kutsa beni.
Cennetinde yer vermesen de cehenneminde yakma beni.
Anlamaya çalış benzerliğimizi sev beni.


Bu blogdaki popüler yayınlar

PATLAYAN ŞEKER

Resim
Bir kadın ve bir adam var sadece bu öyküde: Adamın mavi montu, kadının zümrüt rengi kabanı vardı üzerinde. Hava soğuktu, sokaklara gecenin çökmesine bir iki saat vardı. İlk kez buluştukları için kesik kesik kelimelerle konuşuyorlardı. Adam utanıyordu, kadın ne düşünüyor bilmiyordu. Kadının kokusu tüm soğukluğu delip adamın burnuna çarpmıştı. Adam bu kokuyu tanıyordu, her gece yatağında, cennetinde betimlediği kokuydu bu. O an cennetini bir kişiye daha açma fikri korkutmuştu onu, yüzüne çökmüştü gerginlik, kadın fark etmişti bunu ama adam kadın ne düşünüyor bilmiyordu. Sokaklar gidildikçe hava daha da soğumaya başlamıştı, gece gönderiyordu önce şimşeklerini. Kadının siyah ressam şapkası vardı ama korumuyordu onu, üşümeye başlamıştı. Bu konuda bir şey dememişti kadın, ama hissediyordu adam. Cennetine koyunca kadını; ezbere bildiği o uzun şiirde ki en can alıcı cümleden bile daha çok hissediyordu kadını. Adam bu kabullenişi sevmeye başlamıştı gerginliğini atıp bir iki espriyle güldürmü...
Read more »

ZAMBAK

  Seninle konuşmak isterdim, Üzerine bol gelen hırkanla Yeni sürdüğün ojelerinle. Tabiatı renklerini tamamlayan beyaz çoraplarınla, Benimle kalmanı isterdim. O akşam Yüzüne dokunmak isterdim Boynunun sıcaklığında dudaklarımı yakmak Bir bilmece gibi çözmek kıyafetlerini Bedenini bedenimde görmek Terlerimizin birbirine karışarak süzülmesini vücudumuzdan, İsterdim. Seninle utanıp, seninle gülebilmek Günahlarını kendi defterime yazabilmek Tanrıya senin için karşı çıkabilmek, İsterdim. Sabah güneşin doğmamasını, Hiç bitmeyecek, senli bir rüya görmeyi Tüm sokaklarımın parfümünün kokmasını Güneşin saçının rengine boyanmasını, isterdim. Kaybolduğum, hayal kırıklarını ceketimde taşıdığım bu yaşamda, Bana bahşedeceğin tek bir gülüşle Tüm dünyayı bir zambak bahçesine çevirmeyi İsterdim.
Read more »

HAFİF TİTREMELER

 Küle kahve dökmüştük Ya da Kahveye külü Gece pek sevişilmezdi Art arda yakılan sigarlar Baka baka gözlerimize Tek bir laf yoktu ağzımızda Damarlarımızın alkole ihtiyacı vardı Ya da kelimelerimizin ağzımıza değmesine Ama Biz yavaş yavaş unuttuk birbirimizi Ellerim ellerine Dudaklarım dudaklarına Değmeden Bir şarjör ayrılık boşalttık üstümüze Yenilmiştik ve umut yoktu masada Senin kırmızı elbisen Benim siyah pantolonum Bir değildi ama Biliyorduk birden olmuyordu böyle şeyler Hafif titremeler İyi yazılan şiirler gibi Sonu gelmeyen bakışmalara karşı Tanrının pencereye vuran yağmur kıyağı Bak o an dalgalandık biraz Bir gemi daha battı yakın bir denizde Zaten darmadağındık Biraz daha susup bir sigara yaktık enkazına Sona varmıyordu artık saatler Duman sinmişti perdelerimize Dedim bir kap koy pencereye Yağmur suyuyla demleriz ayrılığı bu gece Kahvaltıya kalmazsın malum Söz kalanını dökerim arkandan sessizce
Read more »